تراش کابوشن

تراش کابوشن

نام Cabochon از کلمه فرانسوي Caboche به معناي گنبد کوچک گرفته شده است و به نوعي تراش که به صورت بدون سطح است، اطلاق مي شود. در واقع قسمت بالاي گوهر به شکل محدب و قسمت زيرين آن مسطح است که حالتي گنبدگونه بوجود مي آورند. به اين نوع تراش در ايران کابوشنيا دامله مي گويند. يکي از بزرگترين مزيت هاي اين روش تراش به صرفه بودن آن است زيرا در مقايسه با تراش هاي ديگر وزن کمتري از سنگ خام (Rough) براي تراش از بين مي رود و در نتيجه سنگ حاصل، وزن بيشتري خواهد داشت.

در اواخر قرن 13 و در اوايل قرن 14 ميلادي، علاقه براي ايجاد گوهر هايي با سطح و در نتيجه ايجاد چرخش نور درون سنگ افزايش يافت و در زمان رنسانس اين علاقه به گونه اي شدت گرفت که علم و هنر کنترل نور درون سنگ قيمتي به توسعه علم گوهرشناسي و طبيعتاً گوهرتراشي انجاميد. علاقه به اين نوع گوهرتراشي اندک اندک سراسر اروپا را فرا گرفت و در نهايت باعث شد مديريت نور به موضوع اصلي در گوهر تراشي مبدل شود.

تراش کابوشن

حال اين سوال پيش مي آيد که چرا بعد از چندين قرن تلاش در اين زمينه و بوجود آمدن ابزار دقيق گوهرتراشي، هنوز از تراش کابوشن استفاده مي شود؟ اين نوع تراش معمولاً براي سنگ هاي غير شفاف استفاده مي شود. همانطور که مي دانيد سنگ هاي که سختي موسآنها کمتر از 7 است به راحتي خراشيده مي شوند و مسلماٌ خراش هاي زياد روي گوهر جذابيت آن را کم مي کند به همين دليل گوهر هاي که سختي کمتر از 7 دارند و کدر هستند به شکل کابوشن پليش داده مي شوند تا خراش ها کمتر به نظر بيايند. به همين دليل بسياري از سنگ ها از جمله اوپال، فيروزه و عقيق به اين شکل تراشيده مي شوند.

از اين تراش براي سنگ هاي داراي ستاره (مانند Star Sapphire) و سنگ هاي چشم گربه اي استفاده مي شود. به دليل آنکه چشم حساسيت کمتري نسبت به عدم تقارن در بيضي دارد معمولاً سطح زيرين کابوشن ها بيضي در نظر گرفته مي شود. دليل ديگر اين انتخاب ترکيب زيباي گنبد بيضوي است که معمولاً مشتريان بيشتري را به خود جلب مي کند.

اگر شما هم به تراش سنگ هاي قيمتي و يا گوهرشناسي علاقه داريد مي توانيد از کلاس هاي آموزشي شرکت آرگو استفاده نماييد و اگر اين حرفه را آموخته ايد مي توانيد از شرکت آرگو انواع دستگاه هاي گوهرشناسي و گوهرتراشي را تهيه نماييد.