ساخت مروارید های پرورشی

ساخت مروارید های پرورشی

می توان گفت که پرطرفدارترین گوهر تمامی ادوار مروارید و یا همتایان مدرن آن یعنی مرواریدهای پرورشی هستند که در طیف رنگی وسیع و متنوعی دیده می شود. شناخته شده ترین رنگ مروارید سفید و کرم (قهوه ای ملایم مایل به زرد) است. سیاه، خاکستری و نقره ای هم نسبتاً رایج می باشند، ولی پالت رنگی مروارید بسیار گسترده است. رنگ اصلی اصولاً با افزودن رنگ های اضافی که رنگ های فرعی نامیده می شوند ، اصلاح می گردند، این رنگ ها معمولاً صورتی (رز)، سبر، بنفش یا آبی هستند.و برخی مرواریدها که پدیده ی رنگین کمانی دارند به نام مروارید درخشان شناخته می شوند.

مرواریدها گنجینه هایی از منابع زمینی مثل رودخانه ها، دریاچه ها، دریاها و اقیانوس ها بوده که همیشه پر از رمز و راز، قدرت، حفظ زندگی هستند. شکل مرواریدها بازگو کننده ی داستان آب ها می باشند. شکل کروی مرواریدها یادآور ماه است. در چین باستان، مردم براین باور بودند که همراه داشتن مروارید آنها را از آتش و اژدهای آتشین محفوظ می دارد. در اروپا مروارید سمبل عفت، پاکدامنی و خلوص است.

برای ساخت گوشواره، انگشتر و آویز مرواریدهای بزرگتر با ظاهر غیر معمول برای طراحان خلاق جواهر بسیار محبوب است. مروارید – طبیعی یا پرورشی – سنگ تولد ماه جون است. سختی مروارید در مقیاس موس چیزی در حدود 5/2 تا 4 بوده و بستگی به سن مروارید، کم آب شدن و یا میزان سفید کردن مروارید در فرآیند پردازش، ضربه پذیری نسبتا خوبی دارند.

مروارید پرورشی

ساخت مروارید های پرورشی

مرواریدهای پرورشی گوهرهای ارگانیک هستند که در بدن برخی از حلزون های  صدف دار اغلب در اطراف محرک های میکروسکوپی و بدون دخالت دست بشراز هیچ نوعی، شکل می گیرد. آنها اصولاً در اطراف لایه های متحدالمرکز مروارید تشکیل شده که از همان ماده ی اصلیه مادر مروارید(مروارید اصلی ) است.

مرواریدهای طبیعی زمانی در سراسر دنیا بسیار رواج داشت و به نسبت همه فرهنگ ها قیمت گذاری می شد. در قرن بیستم مرواریدها به دلیل وجود آلودگی ها، صید بی رویه و فاکتورهای اقتصادی از بازار جواهرات حذف شدند. امروزه معمولا مروارید در عتیقه فروشی ها یا فروشندگان اموال و مزایده گران موجود است. مروارید طبیعی باکیفیت می تواند قیمت بسیار بالایی را به خود اختصاص دهد.

رشد مرواریدهای پرورشی نیاز به دخالت انسان و مراقب دارد. حلزون های صدف دار اختصاصی برای تولید مروارید پرورشی، تولید می گردند. برای شروع روند تولید، متخصصین ماهر یک یا چندین دانه ( اغلب تکه ای از صدف یا قطعه ای از گوشت سایر نرم تنان) را درون هر صدف حلزون قرار می دهند. این قطعات  به عنوان محرک عمل کرده و باعث ایجاد مروارید می شود. کارگران از صدف ها مراقبت می کنند تا مرواریدهای پرورشی به عمل بیایند.

این فرایند اغلب 18 ماه طول می کشد ولی، بعضی اوقات بعد از هسته گذاری تا 3 سال هم طول می کشد. علاوه بر دخالت انسانی، یکی دیگر از اختلافات بزرگ بین مروارید طبیعی و بسیاری از مرواریدهای پرورشی این است که مقدار هسته های وارده برروی وزن و اندازه ی محصولات پرورشی تاثیر می گذارد.

نخستین گام ها به سوی کشت مروارید پرورشی صدها سال پیش در چین رخ داد و پیشگامان ژاپنی موفق شدند در اوایل قرن بیستم مروارید پرورشی تولید کنند. این امر از نظر تجاری در سال 1920 مهم شد (حدوداً  زمانی که تولید مروارید طبیعی رو به افول بود) از سال 1930 تا 1980 ، کشت مروارید متنوع شد و به کشورهای مختلف جهان گسترش یافت.

گوهرشناس خبره معمولاً می تواند با درجه ی بالایی از اطمینان مرواریدهای پرورشی را مخصوصاً در رشته های مروارید، گردنبندها یا دستبندها، تشخیص دهد. شناسایی درست مرواریدهای طبیعی به آزمایشگاه های پیشرفته نیاز دارد. در صورت وجود هرگونه شک، گوهر را برای تشخیص به آزمایشگاه گوهرشناسی آرگو بفرستید.

آکوامارین
0 پاسخ ها

یک جواب دهید

پیشنهاد, مشکل یا سوالی دارید؟
احساس رایگان برای کمک!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *